FacebookTwitter

Weblog/Verhalen uit de praktijk

**92 jaar met een hart van 18** (3-12)

Vandaag is onze Tyson verhuisd naar een hele lieve iets oudere mevrouw, iets ouder wil zeggen: 92 jaar,  altijd katten gehad en haar laatste lieveling, die diabetespatiënt was, kortgeleden op respectabele leeftijd van 18 jaar heeft moeten laten inslapen. Bij andere instanties kreeg ze te horen dat ze te oud was. Wij hebben daar een andere mening over. Vaak zijn dieren het enige maatje wat ze overhouden, een maatje die er voor ze is, die kan troosten en die samen naar de tv wil kijken met het baasje. Wij maken hele goede afspraken, dat wanneer er onverhoopt iets mocht gebeuren de kat niet de dupe wordt en ten alle tijden terug komt naar ons. We waren ontroerd vanmiddag toen we zagen welke geweldige klik er was tussen Tyson en zijn nieuwe vrouwtje. Het voelt goed, iemand zo blij maken, die stralende blik, je vergeet dat niet meer. Toen ze vertrokken moest ik even slikken, een geweldig beeld, het vrouwtje met haar nieuwe kameraad, ja, ook daar doen we het voor.
Corien

 nieuw baasje Tyson

Update Russelltje 23-11

We zijn nu al weer een heel aantal weken verder en ons klein Russelltje doet het ontzettend goed. Ze is twee weken geleden per vliegtuig naar Jakarta gegaan om hier opgevangen te worden door Bob en Rina. Zij willen voor Russell zorgen totdat ze naar Nederland komt. Het was een behoorlijk geregel om haar per vliegtuig te kunnen vervoeren, maar met de vele hulp die we hebben gekregen is het gelukt

Russell is nu 3,5 maand oud en heeft het ontzettend naar haar zin bij Bob en Rina. Ze kan hier heerlijk met andere katten spelen en kan als een echte kat opgroeien, zoals het hoort. Inmiddels is ze ingeënt tegen kattenziekte, niesziekte en Rabiës én heeft ze een microchip gekregen. Dit alles was nodig om haar naar Jakarta te laten vliegen, maar is tevens nodig om haar naar Nederland te laten komen over een paar maanden.

We zijn dus al een heel eind op weg om Russelltje naar Nederland te krijgen. Alleen heeft zich nu nog een probleem voorgedaan. Er is ons verteld dat Russells bloed ( om te testen op anti-stoffen voor Rabiës) in Jakarta getest kon worden. Na een gesprek met de Rijksoverheid en het NVWA blijkt dit alles behalve mogelijk te zijn. Russells bloed moet namelijk in Nederland of Australië getest worden… We zijn nu alle details aan het nazoeken hoe we het beste haar bloed zouden kunnen vervoeren. Alleen is dit behoorlijk aan de prijs ( om en nabij 400-600 euro). Dàt is echt een enorme tegenvaller. Maar wat moet je in een situatie als deze? Opgeven?

Nee, opgeven doen we niet, Russelltje heeft ook niet opgegeven toen ze op straat gedumpt werd toen ze 2 weken oud was. Nee, wij gaan alles maar dan ook alles op alles zetten om Russell in Nederland te krijgen, vandaar dat wij nu telefoontje na telefoontje plegen om uit te zoeken hoe we een betaalbare manier van bloedtransport kunnen vinden.

Gisteren aan de telefoon vroeg een medewerkster van Rijksoverheid: ‘Waarom al die moeite doen voor een kat?
Duidelijk dat deze medewerkster nog nooit heeft ervaren wat je een band krijgt met een klein kitten die totaal hulpeloos, kansloos en weerloos in je handen ligt, vraag maar aan al onze gastgezinnen die de kleine ukken grootbrengen, je wilt ze beschermen en koesteren net zoals je dat bij je kinderen doet, en dat is de reden waar we het voor doen.

We zijn al zover gevorderd in het proces om Russell naar Nederland te halen, we hebben niet echt lopen te bedelen om donaties (op 1 keertje na) maar nu moeten we jullie nog eens lief aankijken. willen jullie Russell en ons helpen om haar in Nederland te krijgen?

Donaties, hoe klein ook, zijn welkom op rekeningnummer ; NL69RABO0143653776 tnv Stichting Katimo ovv Russell.

onderstaand de foto's van Russell, van het begin tot hoe ze nu is.

Dank jullie wel
Corien

russel1 russel 5 

russel3russel2

 russel 6 russel4 

russel 7 russel 8

russel 9 russel 10 

russel 11

 

En dan is het 22.00 uur (6 okt)

Je denkt dan met de pootjes in de lucht even op rust te komen, mooi niet dus, een klein ukkepukkie gevonden, John is alweer onderweg en het gastgezin is al in de weer met flesjes warm te maken, gelukkig is hij/zij gevonden voor de nacht aanbrak, helemaal nat, de vinder is hem al aan het droogmaken, dit had hij in zijn eentje in deze kou niet overleefd. nog even op de tandjes bijten en dan de lekkere warme kruik tegen je aan, het flesje leegdrinken en dan even lekker gaan slapen, je bent veilig nu.

vondeling 6okt

CheckStat