FacebookTwitter

Weblog/Verhalen uit de praktijk

Karel, Kareltje toch....

kareltjeEnkele jaren geleden kwam Karel bij ons binnen, toen nog Kareltje, een bang, heel bang kitten van een paar weken oud. 5 jaar is deze kanjer nu, 5 jaar waar hij pas in de laatste 2 jaar benaderbaar was, het laatste jaar kwam hij zelfs op schoot, hij kwam kopjes geven, hij vertrouwde ons mensen weer. Voor ons een heerlijk gevoel dat de oogjes van ons manneke weer straalden, dat hij plezier in het leven had, dat hij zich veilig voelde hier bij ons.....

Vorige week waren er mensen hier, die vielen als een blok voor onze Binky en Karel. Er werd afgesproken dat de twee opgehaald konden worden nadat de enting up to date was. Wij natuurlijk heel blij, ook onze Karel na al die tijd een eigen baasje, en eigen bankstel, het was hem zo gegund.
Zonder problemen stapte Karel in het mandje om naar de dierenarts te gaan voor de enting. Bij terugkomst liep hij meteen weer kopjes te geven, blij dat hij weer terug was in de veilige en voor hem bekende groep.

De dag kwam dat ze opgehaald zouden worden ging Binky zonder probleem in het mandje, maar Karel wilde absoluut niet. Op een gegeven moment was hij zo van de kaart dat we het op hebben gegeven en de dag erna een nieuwe poging wilden doen. Eerst de zaak op rust laten komen was onze gedachte.
Gisteren een hernieuwde poging om Karel in de mand te krijgen, wat op den duur ook gelukt is. maar toen .............

Karel die me aankeek, letterlijk vertwijfeld, een blik van "wat doe je ? Wat heb ik fout gedaan dat ik weg moet ?'' Hij zat daar in zijn mandje, met grote ogen, ogen vol onbegrip, hij vertrouwde ons en nu dit, het manneke snapte het niet. Ik ben de laatste die menselijke emotie toekend aan een dier, maar wat ik hier in de oogjes van Karel zag kwam verschrikkelijk in de buurt. Hij begreep niet dat we voor hem het beste wilden, hij wilde niet weg en dat werd ons snel duidelijk, hij gilde hartverscheurend, een geluid dat je door merg en been ging. Ik keek Caitlin aan, ik keek John aan, alle drie met tranen in de ogen. Nee, dit gingen we niet doen, maak het mandje maar weer open, laat hem eruit.

Karel is vanaf nu een kat die de rest van zijn leven bij ons blijft. Ik wil altijd 100% achter een plaatsing staan en dat was nu niet het geval. Gelukkig waren de nieuwe baasjes die nu geen baasjes meer werden vol van begrip, gelukkig.
Karel heeft zijn plekje weer gevonden en is tevreden en wij zijn blij dat we hem hier hebben en ook houden.

CheckStat