FacebookTwitter

Weblog/Verhalen uit de praktijk

Verdriet bij Katimo (24 sept)

Onze Miriam, gastgezin van het eerste uur is vanmorgen overleden aan haar ziekte. Ongeloof heerst er hier door de snelheid waar het mee is gegaan. Ze was onder behandeling maar door een naar bijverschijnsel is het snel bergafwaarts gegaan. Toen ik haar aan de telefoon had vorige week hadden we afgesproken dat ik snel langs zou komen, en nu, vanmorgen dit bericht, ongeloof en verdriet beheersen onze gevoelens. Een vrouw nog midden in het leven, altijd klaarstaan voor dieren in nood, nooit een tevergeefs beroep op haar gedaan. Het is niet eerlijk dat dit gebeurt, waar heeft dit goudstuk van een mens dit aan verdient? 
We zullen dit in onze Katimo familie een plaatsje moeten geven, ze zal altijd bij ons team blijven bestaan op onze website.
Lieve Miriam, we zullen je nooit vergeten en we hopen dat je nu de rust kunt vinden die je zo nodig had.

Rust Zacht.

miriam

22 september, ze blijven maar komen

En alweer hebben we vanavond 2 kleine dropjes opgehaald, ze lieten zich het flesje goed smaken

 kitten22sept2015 kitten122sep2015

Spoedoperatie vanavond (16-9)

Het houdt niet op!!

Elk kitten dat op straat wordt aangetroffen moet grondig worden nagekeken, dát is vandaag weer gebleken. In eerste instantie was er niet heel veel te zien aan Aukje, een schildpadkitten van een week of negen. Behalve dat ze een erg dikke buik leek te hebben. En omdat ze constant op de kattenbak zat en maar bleef persen, dachten we eerst aan een verstopping van de darmen. Na een zeepklysma en zachte massage van de buik produceerde ze dan ook heel wat ontlasting én een hele hoop spoelwormen. Probleem opgelost…..nee dus! 
Weer ging Aukje constant op de bak, ze wilde nu wel weer wat eten en drinken, dus het leek wel geholpen te hebben, maar toch was er nog steeds iets mis.

Bij nader onderzoek van haar achterhand bleek er een flinke bloeduitstorting te zitten op haar linkerheup, dus was ze waarschijnlijk aangereden. Een goede reden om nog beter te kijken naar haar probleem. Bij het bewegen van haar achterpoot was te voelen dat er een breuk zat in haar bekken, voor katten is dit niet echt een groot probleem, dit geneest eigenlijk altijd wel zonder verdere medische behandeling, buiten wat pijnstilling. 
Maar door de klap tegen haar heup was er nóg meer aan de hand en wel inwendig. Dit was, zo bleek dus, ook de reden waarom ze haar ontlasting en urine niet kwijt kon. Van binnen was namelijk een scheur van de buikspieren te voelen waardoor darmen en blaas bekneld waren geraakt, dit moest onmiddellijk operatief worden verholpen. 
Tijdens de operatie bleek dat dit probleem al minimaal 2-3 dagen speelde, nog een dag of twee langer en het katje zou er aan zijn overleden.

Gelukkig waren we er op tijd bij en is Aukje op dit moment herstellende van de ingreep en heeft weer hoop op een goede toekomst.
Helaas is er niet altijd aan de buitenkant een wond of een andere aanwijzing te zien die je op het spoor zet van het euvel, maar een jong dier zo in een hokje stoppen en het maar aanzien wat er verder gebeurt is niet onze wijze van helpen. We weten dat er soms addertjes onder het gras zitten en de dieren kunnen zelf niet zeggen waar het pijn doet. 
Aukje is inmiddels wakker uit de narcose en het gaat goed, gelukkig maar, we wisten niet wat we tegen zouden komen en als het daarbinnen zo kapot was dat het niet meer te repareren viel dan moesten we een hele zware beslissing nemen, gelukkig was dit niet nodig en kan onze kleine meid op weg naar een gelukkige toekomst.
Weer een aardige aanslag op ons budget, het is niet anders, we beginnen gewoon weer opnieuw met sprokkelen zodat ons noodpotje, wat zoals vanavond gebleken, hard nodig is weer gevuld wordt.

op de foto: er is niks te zien aan Aukje, tot je verder kijkt.

aukje1 aukje2

CheckStat