FacebookTwitter

Weblog/Verhalen uit de praktijk

Op persoonlijke titel van Corien

Ik heb lang getwijfeld om het hier op facebook te zetten omdat het mijn persoonlijk leven betreft, na overleg met een paar mensen heb ik besloten om het wel te doen.

Jaren heb ik Katimo op de eerste plaats gehad in mijn leven. verjaardagen, feestjes, familiebijeenkomsten, zelfs de 1e communie van mijn kleindochter Danisha (waar ik weg werd geroepen omdat er een kat in nood zat, niet lang weggeweest maar toch..) stonden op de 2e plaats. Er was 1 uitzondering waar Katimo moest wijken voor mijn persoonlijke leven. Dat was het jaar 2008 toen mijn vader overleed en ook toen bleef ik mijn best doen om alles in goede banen te leiden maar er ook te zijn voor mijn vader en moeder.

Ook nu wil ik jullie, lieve mensen even laten weten waarom ik zo verschrikkelijk moeilijk bereikbaar ben, waarom jullie vaker moeten bellen of mailen om een antwoord te krijgen, ik kan nu niet anders want dit jaar wordt de eerste kerst zonder mijn moeder of de laatste kerst met haar. mam is ongeneeslijk ziek en moet ons gaan verlaten. Op het ogenblik proberen we ons op de been te houden, mijn man Frank, onze dochter Nicole, onze (schoon)zoon Peter en onze kleindochter Danisha om samen met haar deze moeilijke weg te gaan, het is het laatste wat we voor haar kunnen doen. Ik ben er voor Katimo, ik heb mensen die me bijstaan, maar als het even niet kan weten jullie waarom, dat recht hebben jullie.

lieve groet
Corien

MutsRust zacht Muts

Bijna 16 jaar geleden vond ik een klein katje, een meiske van 1 dagje oud, 78 gram, schoon aan de haak. En daar sta je dan, nul komma nul ervaring met katten, aangezien ik op dat moment nog vol met de verdedigingssport met honden bezig was, maar de meid had honger. Dus snel blikje melk gehaald, flesje erbij, diepe zucht en aan de slag. Aangezien ik al mijn hele leven met dieren omga en de behoeftes van veel dieren ken, was het eigenlijk niet eens zo'n moeilijke opgave. Muts ging overal mee naar toe, met de paarden op concours, bij vrienden op visite, overal sleepte ik haar mee. Een lekker warm kruikje, een voorraadje melk en een thermoskan met water om de melk op te warmen en niet te vergeten de babydoekjes voor de sanitaire beslommeringen.

Het sprak zich snel rond, die Muts van ons, en al snel kwamen er mensen bij mij aan de deur met een moederloos kitten, of ik het wilde proberen, ja natuurlijk wilde ik dat. Heel snel begon ik te leren over het karakter van de kat, heel anders dan die van honden. Heel snel leerde ik ook waar ik rekening mee moest houden als er eentje ziek was. Ik kon leren want indertijd was ik veel bij Dr. Deutekom in Roermond, een dierenarts die er helaas mee gestopt is wegens gezondheidsredenen. Wat heb ik veel aan hem te danken, nooit heb ik bij hem tevergeefs aangeklopt, altijd was hij er. Die arme man moet af en toe helemaal gestoord van me zijn geworden. Vaak tot in de nacht waren we samen dingen aan het bespreken. Hij leerde me de microscoop kennen zodat ikzelf ook ervaring kreeg in het herkennen van bloedbeelden.

Steeds meer raakte ik in mijn element, dit was mijn ding, er zijn voor dieren, niet alleen voor katten maar voor alle dieren die op mijn weg komen en hulp nodig hebben. En zo rolde ik steeds meer in het wereldje dat dierenhulp heet, een wereld die vaak niet gemakkelijk en keihard is. Wanneer en katje dood ging, wat een ellende, je gaat zoeken waar je de fout in bent gegaan, net zoals nu veel gastgezinnen dit doen. Maar gaandeweg kom je erachter dat je eigenlijks niets fout hebt gedaan en alles hebt geprobeerd om het dier te redden, maar soms zijn ze niet levensvatbaar en dat moeten we accepteren. Net zoals Dr. Deutekom me leerde: Corien, zet een muur, anders hou je het niet vol, doe het met heel je hart maar laat je niet kapotmaken door verdriet, laat dit niet toe, anders red je het niet. Een hele wijze les die ik me goed in de oren heb geknoopt, en nu nog steeds jaren later doe ik het met mijn hart. Heel soms bemoeit mijn verstand zich ermee en ook dat volg ik dan, ondanks dat ik vrij hard overkom ben ik een gevoelsmens, en dat gevoel zal ik altijd volgen. Al die tijd is ons Mutske bij ons geweest, een heel eigengereide dame, een dame die je niet zomaar eventjes optilde als ze je niet kende. Ontelbare keren hoorden we de vrijwilligers en stagaires roepen: "Corien, Frank, zetten jullie Muts even terug?'' Heimelijk moest ik dan lachen want ze was zo lief (voor ons dan).

En nu is ons Mutske er niet meer, zij is er verantwoordelijk voor dat Katimo bestaat. Zij heeft ervoor gezorgd dat ik me voor katten ben gaan interesseren, en nu heeft ze ons verlaten, Muts haar lichaam wilde niet meer, maar ik zal haar nooit vergeten.

Rust zacht mijn meisje, je had een taak in het leven.

je vrouwtje
Corien

banner Muts

11 juli

Trieste update Pietertje
We hebben het niet gered, Pietertje heeft gestreden, wij hebben met haar gestreden en verloren. Rust zacht kleine dappere meid.

Het is gelukt, nog nooit gedaan bij een kitten van 9 dagen maar nu wel bij ons Pietertje. We hebben een suprapubische katheter aangebracht, dat wil zeggen een katheter via haar buikwand. Dit was de enige mogelijkheid om de urine af te voeren, we kunnen niet in de blaas blijven prikken een paar keer per dag.
Drie keer per dag draai ik het schroefje eraf en zuig de blaas leeg, dit is natuurlijk ook geen blijvende oplossing, we hopen dat de vernauwing in de urinebuis zich hersteld. De medicijnen moeten gaan werken om de ontsteking tegen te gaan. we zijn er nog lang niet maar Pietertje vecht en wij vechten mee. Het is me wel een gepriegel met dat kleine lijfje, maar ach, ik ben wel wat gewend, ons Pietertje freubelt alle kanten op als ik met hem bezig ben. Dierenkliniek Hoogveld, heeft goed meegedacht voor een oplossing en dan met name Renée Van de Ven die het ook niet zomaar wilde opgeven. Een fantastisch team van dierenartsen waar we al jaren mee samenwerken.
We moeten duimen blijven draaien, Pietertje moet zelf gaan plassen.

brievenbuskitten 6 brievenbuskitten 7  brievenbuskittten 8 brievenbuskitten 9 

Met Pietertje gaat het goed naar omstandigheden, als mijn tijd het toelaat vanavond de foto's. Het is nog erg druk.

Om 17.00 uur ga ik naar de kliniek, alle mogelijkheden zijn geprobeerd, maar we geven niet op. we gaan iets proberen wat nog nooit eerder gedaan is, maar zoals het er nu uitziet is dat de enige kans om de tijd te krijgen dat de medicijnen hun werk kunnen doen.
ik hou jullie op de hoogte.
Wish me luck.

10 juli

Pietertje plast nog steeds niet. ze heeft vannacht goed geslapen. vanmorgen is ze weer naar de kliniek gebracht, ik ga haar straks halen en zoals het er nu uitziet moeten we de blaas toch nog handmatig leeghalen. Pietertje komt dus nu even onder mijn hoede, ondanks de drukte moet ik hier maar tijd vrij voor zien te maken, als moet het op het tandvlees, we geven niet op. natuurlijk kunnen we niet de blaas handmatig leeg blijven maken maar we willen wel de medicijnen de tijd gunnen om iets te doen, gaat dit niet gebeuren wacht ons een heel erg zware beslissing. het ukkeltje is te klein, er is geen katheter te krijgen in deze maat. we blijven positief.

Pietertje mag vannacht naar huis, ze kan nog niet zelf plassen, er is 13 ml urine uit haar kleine blaasje gehaald. er is geen katheter die zo klein is dat we die kunnen plaatsen. we hopen dat ze nu wel kan plassen omdat de druk van de blaas is. zoniet moeten we een andere oplossing zoeken. ze is zo klein maar ook zo dapper. we hopen dat ze het haalt maar de onzekerheid is groot.

9 juli Zorgen om Pietertje

Pietertje is momenteel opgenomen bij de dierenarts, ons meiske kan haar plas niet kwijt, er wordt een echo gemaakt van haar buikje, we hopen dat er niet iets ernstigs aan de hand is. we moeten duimen draaien.

5 juli

Het gaat goed met de kleine meid, ze weegt inmiddels 90 gram en is heel tevreden. ze meldt zichzelf als madam honger heeft en voor de rest is snurken voorlopig haar grootste hobby.

 brievenbuskitten 3brievenbuskitten 4 brievenbuskitten 5

Update Smeltmoment (2 juli 21.17u)

Letterlijk in veilige handen nu, ze gaat goed, jawel, het is een klein dametje dus Pietertje gaat het niet worden. Ze geniet van haar flesje en gaat dan tevreden slapen.
brievenbuskitten1

Update (2 juli 12u)

De kleine is de nacht goed doorgekomen en woog vanmorgen al 73 gram, dus 10 gram zwaarder dan bij binnenkomst, hij ligt nu tevreden te slapen.

Update 23.15u

23.15 uur. Kitten weegt 63 gram, dus echt een heel kleintje, hij heeft 3 ml gedronken wat best veel is voor zo'n klein ding. Hij heeft het honderdduizendste geluk gehad dat hij gevonden is, morgen was het te laat geweest. We doen ons best, maar we weten niet hoelang het kleintje in de brievenbus heeft gelegen. Hopelijk zijn we niet te laat.
brievenbuskitten

Op de late avond een kitten gevonden (1 juli)

Ons gastgezin Jacquie is nu op weg om een kitten op te halen, gevonden door melder in een postzak in de brievenbus. Gelukkig heeft iemand het kleintje gehoord en heeft actie ondernomen. Het moet niet gekker worden. Wie gooit er nu een kitten in de brievenbus?
Als het niet te laat wordt geef ik vanavond nog een update en anders morgen.

CheckStat