FacebookTwitter

Weblog/Verhalen uit de praktijk

Op persoonlijke titel van Corien

Ik heb lang getwijfeld om het hier op facebook te zetten omdat het mijn persoonlijk leven betreft, na overleg met een paar mensen heb ik besloten om het wel te doen.

Jaren heb ik Katimo op de eerste plaats gehad in mijn leven. verjaardagen, feestjes, familiebijeenkomsten, zelfs de 1e communie van mijn kleindochter Danisha (waar ik weg werd geroepen omdat er een kat in nood zat, niet lang weggeweest maar toch..) stonden op de 2e plaats. Er was 1 uitzondering waar Katimo moest wijken voor mijn persoonlijke leven. Dat was het jaar 2008 toen mijn vader overleed en ook toen bleef ik mijn best doen om alles in goede banen te leiden maar er ook te zijn voor mijn vader en moeder.

Ook nu wil ik jullie, lieve mensen even laten weten waarom ik zo verschrikkelijk moeilijk bereikbaar ben, waarom jullie vaker moeten bellen of mailen om een antwoord te krijgen, ik kan nu niet anders want dit jaar wordt de eerste kerst zonder mijn moeder of de laatste kerst met haar. mam is ongeneeslijk ziek en moet ons gaan verlaten. Op het ogenblik proberen we ons op de been te houden, mijn man Frank, onze dochter Nicole, onze (schoon)zoon Peter en onze kleindochter Danisha om samen met haar deze moeilijke weg te gaan, het is het laatste wat we voor haar kunnen doen. Ik ben er voor Katimo, ik heb mensen die me bijstaan, maar als het even niet kan weten jullie waarom, dat recht hebben jullie.

lieve groet
Corien

CheckStat