FacebookTwitter

Weblog/Verhalen uit de praktijk

6 sept

Het heeft even geduurd want het is druk, druk, druk bij Katimo, maar we willen toch even een paar foto's delen met jullie allemaal maar in het bijzonder met al die mensen die het hele verhaal van Cequinha en haar kittens van dag 1 gevolgd hebben en ons op alle mogelijke manieren gesteund hebben!
Het gaat heel goed met de bende van 5. Ze voelen zich al helemaal thuis op Nederlandse bodem, laten zich alle knuffels van ons welwillend gevallen en ze hebben hun plekje in de groep zonder problemen gevonden
De foto's spreken voor zich, dus we laten jullie lekker genieten en blijven jullie op de hoogte houden!
En lieve lieve mensen, vergeet nooit dat het door jullie mogelijk is geworden om de kids samen met hun moeder naar Nederland te halen.

bende van 5 18bende van 5 19bende van 5 16

bende van 5 21bende van 20bende van 5 17

bende van 5 22

22 aug

De dames en heren doen het goed. Ze lopen al rond in de grote buitenruimte en bekijken alles zorgvuldig. Alle 5 zo nieuwsgierig als ze groot zijn en geen minuut stilzitten. Op de foto gaan? Ja duuh geen tijd voor, ander keertje beste Corien, we hebben het te druk. Maar ik beloof jullie, komt goed, ik krijg ze wel een keertje mooi op de foto.
enne.........als het aan Post.nl had gelegen waren ze nu dus nog niet thuis geweest, nog steeds geen documenten van ze ontvangen. Nog mooier: als je de track en trace code intoets, zijn ze ineens onbekend bij post.nl, terwijl gisteren toch duidelijk was dat ze waren aangekomen en dat ze in het verkeerde distributiecentrum lagen. Wat ben ik blij dat ze gisteren per vliegtuig, met mensen die dit voor ons wilden doen, toch zijn aangekomen. Ik ga die post.nl toch nog eens bellen, dit moet niet kunnen.

banner bende van 5

En dan zijn ze eindelijk in Roermond, onze Braziliaanse kleintjes. Eventjes op en neer naar Nijkerk. Het was een vermoeiend ritje, ook omdat je op de heenweg helemaal hyper bent en niet weet wat je aantreft en op de terugweg omdat je snel weer thuis wilt zijn met de ukken. Onderweg naar huis heb ik Piet wel 5 keer gezegd dat ik het niet kan geloven dat ze achter mij staan in mijn auto, en nog steeds voelt het onwerkelijk. Het is klaar nu, voorbij, het gebel, het gemail en weet ik wat we allemaal hebben moeten doen om de dieren veilig in Nederland te krijgen. Eerst mamma Cequinha en nu haar kinderen, maar het is gelukt. Ik kon het alleen niet laten om daar in de opvang even een opmerking te maken over die zeer onsympathieke medewerkster die op Schiphol de dieren kwam halen. Even kwam mijn Roermondse temperament om het hoekje kijken. Maar ach, ik was veel te blij dat ik ze weg kon halen om ze thuis te brengen.
En nu zit ik hier dan achter de computer om dit te schrijven. Weten jullie, beseffen jullie, wat we met zijn allen hebben klaar gespeeld? Elsa die compleet kosteloos voor ons verscheidene malen naar Brazilië heeft gebeld. Toen ik haar vroeg wat de kosten waren, werd dat achteloos weggewuifd, ze deed het graag en nee we hoeven dat niet te betalen. Vicky van Fly Brazil, die zich 2x , eerst met Yves en toen met Nynke, zich het vuur onder de sloffen uit heeft gerend om alles te regelen op het vliegveld. Yves en Nynke, die zonder na te denken meteen aanboden om die lange vliegreis te maken om moeder en kittens naar Nederland te halen. Ing daar in het verre Brazilië die zo goed voor moeder en kids heeft gezorgd, niet haar hoofd wegdraaide maar de verantwoording nam voor deze hulpeloze dieren. Petje af daarvoor, en dan de lieve lieve facebookers, dankzij jullie hadden we de klinkende munt bij elkaar om alles te kunnen doen. Zonder jullie was het niet gelukt. Katimo heeft daar gewoonweg het geld niet voor. Zonder jullie was het een onbegonnen actie geweest die hoogstwaarschijnlijk niet gelukt was.
Alle bemoedigende berichten bij de updates, hartverwarmend was dat. Voor dit alles nogmaals: dank jullie wel.

Op 26 november 2013 was het eerste contact tussen Ing en mij en op 21 augustus 2014 kunnen we het afsluiten. Het was een zware bevalling die ironisch genoeg ook exact 9 maanden heeft geduurd.
Maar mensen: we hebben het gered.
Mag ik jullie nu,met trots voorstellen aan: 
Cansada, Querida, Malandro, Mancha en Cinza:

bende van 5 9bende van 5 10benden van 5 11


benden van 5 12bende van 5 14bende van 5 15

bende van 5 13

21 aug

WE KUNNEN ZE GAAN HALEN.. en schreeuwen mag nu. Ik stap zo samen met Piet in de auto voor een ritje naar Nijkerk en dan komen ze naar huis, na 3 lange weken, eindelijk.

bericht L1: http://www.l1.nl/nieuws/265278-kittens-blinde-braziliaanse-kat-op-weg-naar-roermond

20 aug

Alles wat mis kan gaan, gaat ook mis, de papieren zijn gisteren in Nederland aangekomen. Ik heb nu een Nederlandse track en trace code. Ze zouden vandaag bezorgd worden, ware het niet dat de papieren in het verkeerde distributiecentrum liggen. Dus dat wordt morgen, zucht...............

19 aug

Eindelijk, eindelijk, de verloren papieren zijn weer in zicht, ze hebben een week (jawel, een hele week) op het vliegveld in Sao Paulo gelegen. We kregen net de volgende status door:

19/08/2014
13:26
PAISES BAIXOS /
Objeto encaminhado
de Unidade Administrativa em PAISES BAIXOS / para Unidade Administrativa em FISCALIZACAO ADUANEIRA/CUSTOMS / 00

Wat wil zeggen dat de papieren sinds vanavond 18.30 u op Nederlandse bodem bij de douane liggen. Komt het eind nu in zicht ?

16 aug

Nee, de papieren zijn nog niet terecht, en nee, die 30 dagen quarantaine gelden niet, we hadden de keus tussen terugsturen, of nieuwe entingen zetten en dan na 30 dagen een bloedproef laten nemen of ze rabiës vrij zijn. De uitslag van deze test kan 4 tot 6 weken duren, dus erg lang. maar nu het goede nieuws.
En opnieuw werkt het Ministerie van Agricultura mee, er worden nieuwe papieren gemaakt. Woensdag vliegt er iemand vanuit Natal naar huis en deze mensen zijn bereid om de papieren aan ons over te dragen dus er is weer hoop. Natuurlijk hopen we dat de papieren die onderweg zijn maandag toch getraceerd kunnen worden en dat we de dieren eerder dan donderdag kunnen halen.
We knokken verder. Ook Ing in Brazilië is er mee bezig en zoekt hard mee naar oplossingen.

Ik word het kotsmoe nu, Elsa belt zich blauw naar Brazilie, ik bel me blauw in Nederland en iedereen houdt zich van de domme, we kunnen een klacht indien, alleen kan het 3 tot 4 maanden duren eer hier uitsluitsel over komt, mensen dit kan toch niet, volgens Brazilie hadden de papieren op 14 augustus in Nederland moeten zijn en dat zijn ze volgens Post.nl dus niet, maar waar ze wel zijn weet niemand, dat kan toch niet met een track en trace code. is er nu echt geen instantie die hier een eind aan kan maken? media aandacht ? die arme dieren daar in Nijkerk, ze worden goed verzorgt, dat weet ik zeker, maar ze horen hier bij ons, ik heb verdorie binnen ons gebouw ook ruimte om ze apart te houden. deze dieren zijn knettergezond , nog 3 a 4 maanden daar kunnen we niet betalen, en dan ? ik moet er niet aan denken, terugsturen kan niet, wat blijft ons dan nog over ? ik moet er niet aan denken. ik ben er onderhand doodziek van.

14 aug

Met hulp van Elsa Santos, waarvoor onze dank, zij spreek en leest vloeiend Portugees zijn we nu wat wijzer, het poststuk is aangenomen door Sedex vandaar uit wordt het doorgegeven aan EMS , zij verzorgen het vervoer naar Nederland, dit kan 4 tot 8 dagen duren voordat de post in Nederland arriveert, daarna heeft post.nl ook nog 2 tot 4 dagen nodig om het op plaats van bestemming te krijgen. dit betreft dan een poststuk wat prioriteit heeft (en dat heeft het onze). in een normaal traject kan het tot 14 dagen duren eer het Nederland bereikt, morgen gaat Elsa weer met Brazilië bellen om meer te weten komen en ik ga Post.nl het vuur aan de schenen leggen. ik wordt het een beetje zat nu, ik ga mijn gevechtstenue aantrekken.

13 aug

Nog steeds geen papieren, wel een aardig telefoontje van de NVWA op Schiphol, ondanks dat het kantoor sluit om 14.30 u belde ze rond 15.15 u op of de papieren onderweg waren, dan wilden ze daar wel even op wachten zodat de dieren naar huis zouden kunnen gaan. Maar ja, het wachten is nu op de koerier die de papieren bij zich heeft, de hoop is nu op morgen gevestigd. Maar toch een mooi gebaar van de NVWA om het even na te vragen.

8 aug Ladys and gentlemen: WE'VE GOT THEM

De kinderen van onze Cequinha komen naar huis.
Na gisteren de scans van de certificaten te hebben doorgestuurd en vanmorgen weer meteen een telefoontje richting NVWA, kwam vanmiddag de verlossende mail, zo gauw de originele certificaten zijn afgegeven mag de bende van vijf naar huis. Ik verwacht dat dat volgende week dinsdag zal zijn, het ligt een beetje aan de koerier uit Brazilië, hoe lang zijn de documenten onderweg? Als de echtheid van deze documenten gecontroleerd is (en ze zijn echt wel echt) mogen we ze gaan halen. Eindelijk............

7 aug 

Een week geleden stonden we hoopvol op Schiphol, de kinderen zouden thuis komen, nu een week later zitten we hoopvol op de koerier te wachten die de zo nodige papieren brengt zodat ze nu werkelijk naar Roermond mogen. Eigenlijk kan er nu niks meer mis gaan maar ik ben er pas gerust op als ik kan zeggen ; "mensen, ik ga ze halen''

6 aug 

pfff, we hebben de papieren, goddank, ik heb gevraagd of ze een scan kon maken zodat we het met eigen ogen kunnen zien. wat een opluchting, ik slaap goed vannacht (hoop ik)

5 aug 

trommel de trommel, wachten duurt lang, als het goed is dan is Vicky nu bij Agricultura de papieren halen, tjee, dat tijdverschil van 5 uurtjes hakt er bij mij nu wel in. lange dag.

We kunnen donderdag de papieren van agricultura ophalen in Natal, met dank aan Vicky die dit allemaal geregeld heeft. Ing stuurt ze per koerier dan naar Nederland en wij sturen ze weer door naar de NVWA. Als alles goed gaat worden de kleintjes dan vrijgegeven om naar huis te gaan. Ik heb pas rust als ze hier in Roermond zijn, eerlijk gezegd, we houden moed.

4 aug 

Mail terug van de NVWA, het ziet er naar uit dat het toch nog lang gaat duren. 3 opties; we gaan voor optie 1, en we hopen snel antwoord te krijgen vanuit Brazilië. Een nieuwe enting wil zeggen;
enten 30 dagen wachten en dan opnieuw bloed controleren en deze uitslag kan 6 tot 8 weken op zich laten wachten , wat dus wil zeggen dat de dieren pas na 4 maanden naar huis mogen. Dit is niet om te doen, voor de kleintjes niet en wbt de financiën niet. Optie voor het terugsturen vegen we meteen van tafel. Ik ben al druk in de weer met contacten in Brazilië, we hopen het toch snel geregeld te krijgen. maar nee, ik ben niet blij.

Beste mevrouw Tonnaer,

Bedankt voor uw email.
Mijn collega heeft afgelopen vrijdag contact gehad met u of met iemand anders van of namens uw stichting. 
Er is toen uitgelegd dat indien de datum van inbrengen chip niet correct of het gezondheidscertificaat staat wij hiervoor een verklaring willen van de Autoriteit in Brazilië.
De door u toegevoegde bijlage is helaas niet voldoende.
We moeten een verklaring hebben (verwijzend naar het reeds ingediende gezondheidscertificaat) afkomstig van een officiële dierenarts van de veterinaire autoriteit in Brazilië.
Een andere optie is het hier nogmaals enten van de katten en dan 30 dagen later herhalen van de bloedtesten.
De derde optie is het terug sturen van de katten naar Brazilië mits u daar opvang kan garanderen.
Als u de katten hier wil laten enten en herhalen van de bloestesten dan horen we dat graag zodat we dat traject in gang kunnen laten zette 

Met vriendelijke groeten,
Annemieke Weteling 


Drs. A. Weteling

Inspecteur dierenarts

Bewijsstuk nummer 1

Tja, ze zijn toch echt wel op 11 maart gechipt en niet op 14 april. dus ik hoop dat dit voldoende is om een heroverweging te krijgen van de NVWA, we moeten geduld hebben tot na het weekend. wachten duurt nu dubbel zo lang.

bende van 5 rekening

1 augustus

Na een slapeloze nacht was het dan eindelijk zover dat ik kon gaan bellen, als eerste naar de opvang waar onze kleintjes zich bevinden. Ze waren de nacht goed doorgekomen en waren op hun gemak.
Daarna naar de dierenarts van de NVWA, een ontzettend meelevende dierenarts aan de telefoon gehad. Zij heeft de papieren erbij gehaald en nu schijnt dat agricultura een verkeerde chipdatum heeft gezet op het begeleidingsformulier, namelijk dat de chip op 14 april is gezet. Dit is niet waar, de chip is gezet op 11 maart en de enting heeft plaatsgevonden op 24 maart. Dus volgens de papieren zijn ze eerst geënt en daarna gechipt, maar dat is precies andersom. Wanneer we kunnen bewijzen dat de chip idd op 11 maart is gezet zijn we al een stuk verder. nu moet ik wachten tot Brazilië wakker is. Ik hou jullie op de hoogte.

31 juli

Door een, in mijn ogen muggenzifterige, douane ambtenaar zitten de dieren nu 30 dagen in quarantaine.
 De dierenarts van de NVWA had er niet zo'n moeite mee. Maar dit heerschap wees haar erop dat de enting en de chip op dezelfde datum gezet was en dat mag niet. Dus bij thuiskomst hebben Ing en ik meteen alles uitgezocht en nu blijkt dat dat helemaal niet waar is. De chip is gezet op 11 maart, de rabiesenting op 24 maart, de bloedtest is genomen op 14 april en de uitslag kwam op 2 juni. Dus niks geen enting en chip op dezelfde dag. Ik ben er even klaar mee, even alles op een rijtje zetten en morgen kruip ik in de telefoon.

Nynke heeft een treffend verslag geschreven over de laatste 2 dagen zodat jullie toch weten hoe een en ander verlopen is. ik zit er even doorheen nu en ben blij dat haar verslag kan plaatsen.

Verslag van Nynke:

De bende van 5 ophalen

Slapen lukt niet. De wekker staat om 4 uur. Verslapen is geen optie. En daarom lukt het me niet om in slaap te vallen. Weinig belangrijk ook, toch tijd zat in het vliegtuig om te slapen.
Net op tijd spring ik de trein in op Rotterdam Centraal. Goed 6 uur ben ik er. De rij bij het inchecken is al lang. Tegen half 8 sta ik bij de gate. Alles loopt tot nu toe op rolletjes. Ook het weer is goed. Relaxt vliegen zo.
Over de reis vertellen is verder saai. Ik zit aan het gangpad naast een vader en zoon die op vakantie gaan in Brazilië. Naar buiten kijken lukt niet. Dan maar lezen, slapen, eten, lezen, slapen.
We landen in Sal, daarna de Atlantische Oceaan over naar Fortaleza. En Uiteindelijk landen we in Natal. Ik werk me zo snel mogelijk het vliegtuig uit, de paspoort check door en vraag of ik voor mag bij de bagagecheck. Dat mag gelukkig, een medewerker loopt alvast naar de onvangsthal om Vicky en Ing te zeggen dat ik er ben. Blijkbaar weet men er al van.

Dan wordt het rennen. Papieren ondertekenen en de man vinden die de papieren moet controleren of ze wel goed zijn ondertekend. De katjes staan al bij de bagage en terwijl wij rondrennen worden ze ingeladen. 
Ik ben niet de laatste die het vliegtuig weer instapt, maar veel scheelt het niet. De reis terug is net zo spannend als heen. Als in net zo saai.
Na de landing op Schiphol is het gedaan met de rust. Snel jet vliegtuig uit, de katjes halen en dan naar buiten. In Brazilië waren ze heel behulpzaam, de papieren van de katjes zien er heel verzorgd uit. Allemaal hun eigen boekje, een duidelijke foto erbij, nette stickers van de inentingen en microchips. Alles wijst er voor mij op dat het goed is geregeld, problemen verwacht ik daarom niet op Schiphol.

Het duurt even voor ze verschijnen bij de bagage afgifte. Natuurlijk komen ze niet over de band met de rest van de bagage.
Maar daar zijn ze dan! Ze zien er monter uit, zijn rustig en eentje stinkt behoorlijk. Dat ze niet allemaal wat hebben gedaan verwondert me, het is een lange reis geweest.
Dan begint het circus. Bij de aangifte goederen wordt streng gecontroleerd. Mensen die net zijn aangekomen worden door de douane geselecteerd en gevraagd of ze wat hebben aan te geven. Dit gebeurt vrij brutaal: waar bent u geweest? En: loopt u even mee. Vervolgens worden koffers opgemaakt en gecontroleerd.

Ik kan natuurlijk meteen naar de controle. Vol vertrouwen geef ik de papieren af. Na 5 minuten komt de douanier terug. Er kloppen wat dingen niet met data en ze gaan er een dierenarts bijhalen om te beoordelen hoe groot het probleem is. OK, dat is een tegenvaller, maar goed, het is niet anders.

De dierenarts zegt me dat er maar 21 dagen en geen 30 tussen de entingen zit en de bloedtest voor rabies. Maar stelt dat het voor haar kan dat we doorgaan. Ook dat het formulier vanuit Brazilië in het portugees en niet engels is, is eigenlijk niet OK, maar ook geen reden voor quarantaine. Dan wijst een douanier erop dat de datum van enting en chippen gelijk is. Alles bijelkaar is er volgens de dierenarts nu te veel mis om de katjes door te laten gaan.
Shit! Het leek zo goed te gaan en het probleem begrijp ik ook niet goed. OK, als een entings datum voor het chippen zit, dan kan ik het begrijpen, maar nu zit het op dezelfde dag. Voor de dierenarts is het helaas nu wel een probleem, waarschijnlijk omdat de douanier van mening is dat het niet OK is zo. Ze mogen dus niet mee, de katjes.

En daar stranden we op, het oordeel van een dierenarts en vooral die van een douanier. En dat is, als ik met hem en wat andere douaniers praat, eigenlijk dat het beter is om geen katjes mee te nemen uit het buitenland. Dat moet niet worden gestimuleerd. Er zijn nog genoeg in Nederland die hulp kunnen gebruiken. Het wordt niet rechtstreeks gezegd dat mensen het niet eens zijn met wat ik heb gedaan, maar het speelt duidelijk wel een rol in hoe streng alles wordt bekeken. Zo wordt me gevraagd of ik weet dat er maximaal 5 katten geimporteerd mogen worden. Nee, en ik antwoord: dat heeft de moeder dus mooi gedaan, met dat er maar vijf zijn. Waar zijn ze bang voor, dat ik volgende week weer met vijf katjes sta op Schiphol?

Zo vol begrip en behulpzaam ze waren in Brazilië, zo koud en zakelijk zijn ze hier op Schiphol. 30 dagen quarantaine is het antwoord. Ik bel Corien om het teleurstellende verloop te vertellen. Het lukt ons om Corien achter de douane te krijgen voor de katjes vrij harteloos worden opgehaald. Als wij niet in actie waren gekomen dan waren ze zonder overleg en de papieren die op het bureau lagen weggereden. Dan hadden wij het formulier met de aantekeningen niet gehad en wisten we niet waar we heen moesten bellen om te horen voor hoe nu verder.
De extra kosten zullen vast opgelost worden, maar wat ben ik teleurgesteld in de mentaliteit van de douaniers hier in Nederland. En wordt vooral gekeken naar of er een reden is om iemand aan te houden en er een regel uitgevoerd kan worden. Niet alleen zijn de katjes daar het slachtoffer van, als ik wacht zie ik mensen vol verbazing hun koffers openen en uitleggen waar ze zijn geweest. Ze worden overrompeld door de brutaliteit en aggresieve houding van de douaniers, die blijkbaar iedere reiziger zien als een mogelijke smokkelaar.

Als de katjes weggereden worden door de medewerker van de quarantaine, dan vindt een douanier het nog nodig om te zeggen dat er over de stank is geklaagd. Terwijl er mensen en vooral kinderen enthousiast hebben gewezen naar de katjes. Er naast staan is inderdaad niet lekker, maar dat wij zo lang hebben moeten wachten is niet onze schuld. Dan hadden mensen maar niet zo plichtsgetrouw en vooral muggezifterig moeten zijn.

Laat ze alsjeblieft snel uit de quarantaine komen! En laat er goed voor ze gezorgd worden!

30 juli

Nynke is onderweg, ze zou vertrekken om 08.10 maar dat is 08.59 geworden, dus klein uurtje vertraging. We houden haar in de gaten.

29 juli

Alles geregeld, tickets betaald, Nynke op de hoogte gesteld van de procedure, zenuwachtig heen en weer gemaild met Ing en Vicky over het verloop. Toestemming om de kittens naar Nederland te vliegen, alles staat op papier nu. Klinkt chaotisch allemaal en zo voelde ik me ook, veel geregel met weinig tijd, maar pff het is gelukt. Ze komen.
Morgenvroeg om 08.10 gaat vlucht OR 355 de lucht in met aan boord onze Nynke met bestemming Natal.

Cequinha heeft haar eigen facebook

volg Cequinha op haar eigen facebookpagina: https://www.facebook.com/profile.php?id=100006725116997

27 juli Cequinha

cequinha en LizanneVandaag is onze Cequinha naar een eigen huisje gegaan. Het was even slikken. Tot op het laatste moment heb ik op het punt gestaan om te bellen dat het niet doorgaat. Cequinha voelde zo van mij, van Katimo, van iedereen die met haar heeft meegeleefd. Het was moeilijk om haar te laten gaan, maar ik mocht in deze niet aan mezelf denken maar puur in het belang van onze meid, en dat belang lag in een eigen huis met bankstel, met een eigen bediende. Ik moest haar dat gunnen, hoe moeilijk het ook was. Wel is de afspraak gemaakt dat Cequinha ten alle tijden onder de hoede van Katimo blijft. Mocht er iets gebeuren dan worden we op de hoogte gesteld. Ook de medische kosten blijven voor ons (onder protest van haar nieuwe butler) maar dat zijn we aan haar verplicht. Cequinha is het boegbeeld van Katimo geworden na alles wat we met haar hebben meegemaakt. Het gaat goed komen met Lizanne (die al eerder een kat had met hetzelfde probleem dus zij weet waar ze aan begint) en Cequinha, daar ben ik van overtuigd anders was ze niet meegegaan, maar wat zal ik haar missen hier bij ons.

Corien

26 juli update kittens Cequinha

bende van 5 2Brazilië zou Brazilië niet zijn als het wel eens gladjes zou verlopen. Ing en Vicky zijn gisteren naar het Ministerie van Agricultura geweest om de stempels op te halen maar ........niemand aanwezig. Na talloze telefoontjes hebben ze kunnen regelen dat er iemand komende maandag aanwezig is voor de broodnodige stempels te zetten. Een dag met tegenslagen dus. De reismandjes zijn gekocht, maandag wordt ons toekomstige piraatje geopereerd en dan hopen we dat de rest vloeiend verloopt. De kosten van de oogoperatie en de aanschaf van de mandjes liggen rond de 500 euro, een rib uit ons lijf dus. Stilletjes zit ik te hopen op nog een paar donaties, dat oog was totaal onvoorzien en was dus ook niet in de kosten meegenomen. We houden hoop.

25 juli Triest nieuws voor Querida

Er is geen verbetering met haar oog, dat had al moeten gebeuren na 5 dagen. We hebben maar 1 optie, het oog moet eruit. Mensen die me kennen weten dat dat het laatste is wat ik doe bij een oogprobleem. Ik had graag gehad dat we met haar oog hier meer mogelijkheden hadden. Het mag niet zo zijn, met dit oog mag ze niet vliegen en verbeteren zal het niet op korte termijn, als dat al zou gebeuren. Het is niet anders. Ing belde vanuit Brazilië vanmiddag, dit doet ze normaal nooit omdat dat zo verschrikkelijk duur is, maar ze wilde deze beslissing niet alleen nemen en even met mij overleggen wat ik zeer waardeer. Ik hoop dat het met de stempels gelukt is vanmiddag dan zijn we alweer een stapje dichterbij de komst naar Nederland.
Ik leg me erbij neer, ook met 1 oogje zal er best wel iemand zijn die haar een thuis wil bieden.

een toch wel verdrietige Corien

kittens cequinha24 juli Update kittens Cequinha bijgenaamd: de bende van vijf.

De kogel is door de kerk, de bende van 5 komt naar Nederland. Nynke gaat woensdagmorgen 30 juli de lucht in om ze te halen. De verwachte terugkeer is donderdagmorgen rond de klok van 10.00 uur op Schiphol. Morgen worden de benodigde stempels gehaald bij Agricultura in Natal en dan staat ons niets meer in de weg om ze naar Nederland te halen. Ing zorgt voor de benodigde papieren, Vicky, onze Fly Brazil hostess in Brazilië, zorgt dat er op tijd ingecheckt wordt, Nynke hangt nog in de lucht als ze alweer wordt ingecheckt op de vlucht naar huis, ook zorgt ze ervoor dat alle papieren van de kittens klaarliggen en overhandigd kunnen worden aan Nynke. Morgen zullen de tickets wel bij mij arriveren, ook iets waar Vicky zorg voor draagt. Ik stuur deze dan weer door naar Nynke zodat zij ze kan uitprinten. Samantha staat als back up voor de vliegreis, maar dat zou dan weer een week later moeten. Het heeft bloed, zweet en tranen gekost. Wat zal ik blij zijn als ze door de douane op Schiphol komen. Ik hoop zo dat alles nu gewoon doorgaat en dat aan een project dat begon te lopen in November 2013 nu een eind gaat komen. Maar met de hulp van jullie allemaal hebben we het onmogelijke mogelijk gemaakt, samen stonden we sterk en mijn dank daarvoor is groot.

En nu kunnen we op zoek naar nieuwe blikopeners voor deze kittens van 7 maanden oud. Best apart om te kunnen zeggen:mijn kat komt uit Brazilië.

Een bedankje aan alle mensen die hebben aangeboden om te vliegen, het waren er veel.
Jullie allemaal: dank je wel met heel mijn hart.

22 juli Een snelle update.

queridaWat een drama zondag. Gelukkig is Querida maandagochtend terug naar huis gekomen. Wat een opluchting. Dierenarts Veronica is gistermiddag geweest en heeft haar meegenomen. Waarschijnlijk is een poezengevecht de oorzaak van het oogletsel, ze zal met dat oog niet meer kunnen zien. Het oog zal waarschijnlijk wel behouden kunnen worden. Veronica behandelt haar met druppels, injecties, zalven en tabletten. In de kliniek in Natal is Querida veilig en krijgt ze de beste verzorging. Het zal wel goedkomen met haar, het is spijtig dat ze haar zicht aan een kant kwijt is maar ze overleeft het in ieder geval.

Onze laatste drempel: wie o wie is bereid om zo snel mogelijk op en neer te vliegen naar Brazilië om de bende van vijf mee naar Nederland te nemen?

Yves van Katimo heeft dit in mei voor Ceguinha gedaan. Wie wil dit nu voor haar vijf kinderen doen? Het enige wat die persoon hoeft te doen is in het vliegtuig stappen, uitstappen in Natal, even langs ons contact daar lopen voor een handtekening, weer instappen en terug naar Nederland vliegen, poezen oppakken en overhandigen aan Katimo. De poezen worden in speciale boxen vervoerd. Alle documenten zijn in orde.

Ken of ben je iemand die dit wil doen, neem dan contact op met Katimo: www.stichtingkatimo.nl en https://www.facebook.com/stichtingkatimo?hc_location=timeline

Corien en Ing

21 juli Oproep: wie kan de kittens van Cequinha meenemen naar Nederland

Het is al weer twee maanden geleden dat Ceguinha naar Nederland is verhuisd. En over haar is goed nieuws te melden: Ceguinha heeft een nieuwe baasje, 26 juli verhuist zij naar haar nieuwe gouden mandje waar ze de rest van haar leven onbezorgd mag genieten. Dat is geweldig en daar ging het allemaal om.

Natuurlijk blijft zij wel de rest van haar leven onder de hoede van Katimo, alles wat met haar gebeurt moet in overleg met ons, maar ze had zo'n grandioze klik met haar nieuwe blikopener, (die ervaring heeft met blinde katten) dat we haar deze kans niet willen ontnemen.

De kinderen van Ceguinha zijn reis-klaar. Alle vaccinaties, chips en bloedtesten en uitslagen zijn gedaan en goed bevonden. We hebben gewacht tot de drie maanden wachttijd verstreken zijn en nu is het zover. Ze mogen reizen. Echter: niemand is bereid ze mee te nemen. Ik heb hier alles geprobeerd om iemand te vinden die ze mee wil nemen naar Nederland maar tot nu toe geen resultaat.

Zoals bekend wordt het voor de verzorgers in steeds moeilijker om de juiste zorg voor deze katten te geven. Zij werken meer dan fulltime en zijn steeds vaker en langer van huis weg. Dat is een probleem. Een andere grote zorg van hun is inmiddels waarheid geworden. Een van de poezen heeft een ernstig ongeluk gehad. Vanmorgen lag een van de poezen in een hoek op de veranda, haar oog hing uit de kas, het was vreselijk om te zien. Zondag in Brazilië, geen dierenarts om de hoek. En Ing moest werken. Ze heeft een foto van de poes gemaakt (die ik hier niet wil plaatsen) en deze aan de dierenarts Veronica gestuurd. Veronica kan pas morgen komen en dus heeft ze nu een afspraak voor morgenmiddag. Vandaag alle dierenartsen uit de omgeving gebeld, maar niemand beschikbaar.

Het is vreselijk om te vertellen maar toen ze uit het werk thuis kwam was de poes weg. Er waren er nog maar vier. Ze heeft de deuren open laten staan, eten neergezet, maar ze is niet meer gekomen. Ze wachten morgen nog even af, maar als ze niet terugkomt hoeft Veronica niet te komen en ben ik bang dat Querida (want het gaat hier om Querida) ergens ligt te sterven.

Dit is zo’n enorme teleurstelling. Over twee weken zijn ze twee weken afwezig. Ze kennen wel iemand die eten neer kan zetten, maar Ing en haar man kunnen de dieren niet echt de zorg en aandacht geven die ze nodig hebben.

Ik doe nogmaals een dringende oproep: WIE REIST IN AUGUSTUS NAAR NEDERLAND VANUIT NATAL, BRAZILIË EN IS BEREID EEN OF MEER KITTENS MEE TE NEMEN NAAR NEDERLAND?

Stuur dit bericht svp door aan iedereen die je kent, we hebben maar één positieve reactie nodig.

Wij verzorgen de reisbox en alle documenten, het gaat dus puur om het inchecken van de poezen en ze op Schiphol overhandigen aan Katimo.

Wie kan nog iets missen zodat wij goed voor de kleintjes kunnen blijven zorgen? Alle donaties komen in zijn geheel ten goede aan de verzorging van de kinderen van Ceguinha en hun reis naar Nederland.

Corien en Ing. 

Cequinha in de krant

cequinha krant 

Update Cequinha 16 mei

De eerste dag zit erop voor ons meiske, een dag van nieuwe dingen ontdekken, een dag met neusje neusje doen met onze andere bewoners. We zijn even met haar naar Monique van Dierenkliniek Echt in Roermond geweest, Monique is gespecialiseerd in oogproblemen bij honden en katten, We hebben haar ogen bekeken, er zijn wel nog oogbolletjes maar die zijn helemaal gekrompen, de derde oogleden zijn erover heen gegroeid om het oog te beschermen, we gaan nu zalven en zien of het rustig en niet meer geïrriteerd wordt. is dat het geval hoeven we niets te doen, anders moeten we na verloop van tijd de kleine oogbolletjes verwijderen maar dat duurt nog wel even, we gaan er van uit dat het ook wel met zalven in orde komt.
Hartverwarmend alle reacties die jullie gegeven hebben, de media aandacht die we nooit verwacht hadden, vanavond nog op radio 1 een interview gegeven over de drijfveren van deze aktie. de verwachte vragen bleven niet uit, de opmerking van Dierenbescherming Nederland die volgend commentaar gaf, ik citeer ;

De Dierenbescherming Nederland denkt zo het hare van de reddingsoperatie. "In zijn algemeenheid is het niet verstandig dat mensen zwerfkatten- en honden naar Nederland halen", stelt woordvoerder Dik Nagtegaal . "Je kunt niet alle dieren hierheen halen om ze te helpen. Dat mag ook helemaal niet. Een zwerfkat uit een ander land zou zomaar ziektes met zich mee kunnen dragen." 

Cequinha4Cequinha5

Ik ben het met hem eens dat we niets steeds honden en katten uit andere landen moeten halen, Nederland zelf heeft problemen genoeg, Katimo (lees maar even terug in de tijd) heeft dit ook nog nooit eerder gedaan omdat ook ik vind dat er betere voorzieningen moeten komen en dat de mensen in die landen voorlichting moeten krijgen over verzorgen van dieren in het algemeen, er zijn stichtingen en opvangen die zich alleen maar hier mee bezig houden, wat mij betreft geen probleem maar wij gaan dit niet zo gauw meer doen, dit was een eenmalige aktie en dat willen we graag zo houden, de kittens proberen we nog naar Nederland te halen en dan houdt het voor ons op, we gaan voor de dieren in Nederland.
Waar ik het absoluut niet mee eens ben is de regel dat er zomaar ziektes meegebracht kunnen worden, de woordvoerder van de DB moet toch echt even meer huiswerk doen voor hij zulke uitspraken doet. Hij schijnt niet te weten dat onze Cequinha van buiten en binnen helemaal is nagekeken, dat er bloedproeven gedaan zijn, zelf een bloedproef voor rabiës, we hebben door allemaal deze proeven meer dan 5 maanden moeten wachten voor er groen licht kwam voor de reis naar Nederland, lees maar even de regeltjes bij de NVWA dan weten jullie wat er allemaal moet gebeuren voor er over gedacht kan worden om een dier uit een 3e wereldland naar Nederland te krijgen. Zelfs het Ministerie van Agricultura in Brazillië moet goedkeuring geven voor de reis naar een nieuw leven, een heel pak documenten heeft Cequinha vergezelt naar Nederland, vanavond bij het radio interview werd me dat ook gevraagd, mijn tegenvraag was of de DB deze boodschap ook meegaf aan de Nederlanders die massaal naar alle uithoeken van de wereld reizen en die ook enge ziektes mee kunnen brengen.
En jawel, je mag wel dieren naar Nederland halen als alle risico's uitgesloten zijn. 

Er waren een paar mensen die deze aktie onzinnig vonden, die meenden dat we het geld ook voor andere katten gebruikt had kunnen worden en ik probeer nog 1 keer uit te leggen dat we geen enkel dier extra hadden kunnen helpen om de eenvoudige reden dat het geld er dan niet geweest was, de aktie van Cequinha en het geld dat hiervoor gedoneerd is was en is bestemd voor Cequinha. zonder haar was er ook geen geld gedoneerd.
We proberen hier hulp te bieden aan alle dieren en als we voldoende capaciteit hebben zijn ook oude en gehandicapte dieren die in een asiel waarschijnlijk weinig kans hebben welkom.
Ook de opmerking dat er in eigen land, in dit geval Brazilië wel opvangmogelijkheden zou zijn is hier voorbij gekomen, nou, dat is dan jammer, we hebben geprobeerd contact te krijgen met de enige ons bekende opvang in Brazillië, een opvang 4000 km van Natal vandaan, we kregen niet eens antwoord op onze mail. dat land is oneindig groot en de omgang met dieren is totaal anders dan de onze. 

Ook zijn we niet zo van de ''zieltjes'' winnen met zielige verhalen, ook deze mensen die dit menen vraag ik beleefd om even terug te bladeren op onze fb pagina en te zien dat het wel meevalt met die zielige verhalen van ons. wij proberen een gezellige pagina te maken, eentje die met plezier gelezen wordt en daar winnen wij ''zieltjes'' mee. Die mensen die dit menen zien niet wat ik hier iedere dag zie, ik heb input genoeg voor zielige verhalen, soms deel ik die, meestal niet.

Ik wil ook een woord van dank uitspreken naar Ing uit Brazilië, die de zorg over moeder en kittens in de schoot of liever gezegd op haar veranda gegooid heeft gekregen en die haar hoofd niet wegdraaide en zich het lot van de blinde moeder heeft aangetrokken. Lieve Ing, ik hoop dat we contact houden over het wel en wee van deze bijzondere poes.
Vicky Sas, de hostess van Arke Fly, die ervoor heeft gezorgd dat Cequinha op het vliegveld was en haar al had ingecheckt voordat onze Yves geland was, zonder haar was het nooit gelukt, de tijd tussen de beide vluchten was te kort. Vicky, dank voor je steun, je was een rots in de branding voor Yves die totaal niet wist wat hem te wachten stond. 

Ik hoop van harte dat we vanaf nu onze Cequinha kunnen volgen in haar nieuwe leven zonder steeds die discussies over het hoe en waarom.
Als afsluiter nog een paar foto's van onze Cequinha, jawel mensen, Cequinha is van ons allemaal, zonder jullie hulp was het niet mogelijk geweest.
Ik heb mijn hart gevolgd en dat hebben jullie ook gedaan, dank daarvoor.

Het dagtripje naar Brazilië, deel 2 (de ervaringen van Yves en Cequinha)

Ondertussen is het alweer bijna een week geleden! Ik zou nog even terugkomen op het vervolg van mijn Braziliaanse avontuur. Bij deze:
Eindelijk... Veilig geland op Schiphol en keurig op tijd, zelfs iets eerder dan gepland!
Eenmaal uit het vliegtuig en door de sluis, door naar de paspoortcontrole. Dit ging gelukkig vrij snel! Nu was het even uitzoeken welke richting ik op moest om bij de juiste bagageband uit te komen! Euh ff kijken hoor... ok, rechtdoor, linksaf trapje af rechtdoor enz enz. Ah daar, gevonden! Nu op zoek naar de 'ODD Bagage' (afwijkende bagage), Ceguinha zat natuurlijk niet gewoon in een koffer gepropt, vandaar. Na enkele minuten een beetje verdwaald rond te kijken, en al denkend "Ja, en nou?" was het dan zover! Door een deur kwam een douanebeambte al druk bellend met een telefoon in zijn ene hand en de andere een kattenmandje. "Ja, hier" zwaaiend met de papieren liep ik naar hem toe! De papieren laten zien, en Ceguinha werd me overhandigd. Aangekomen in de ontvangsthal, hoorde ik tussen alle mensen die stonden te wachten: "Yves, Hieje, hier!" En daar stond het ontvangstcomité om Ceguinha en mij te verwelkomen. Met een hele dikke knuffel en kus (en allebei toch wel natte oogjes) van Corien, was daar die ontlading en opluchting dat het ons gelukt was, en de intensieve reis veilig volbracht was.
"Zullen we ff gaan zitten, en wat snel drinken?" Ja hoor, lang niet meer gedaan, zitten! Alleen kon ik nu wel genieten van een groot en ijskoud glas bier! Nieuwsgierig en benieuwd hoe Ceguinha er aan was na de reis, waren de blikken gericht op het mandje waar Ceguinha in lag... Ze bleek er prima aan te zijn, relaxed en snuffelend lag ze erbij. Na wat snoepjes te hebben gegeven, die ze vrijwel meteen op at, begon ze aan een uitgebreide wasbeurt. Voor ons het teken 'Dat het wel goed zat!'. Vervolgens stond de reis naar Roermond als laatste op het programma. Ondertussen werd het me duidelijk dat er nogal wat aandacht was voor het verhaal van Ceguinha: De telefoons van Corien stonden roodgloeiend, SBS, Metronieuws enz enz! Carola heeft op Schiphol nog de nodige foto's gemaakt, welke zsm aanleverd moesten worden voor bij het artikel in de krant! Al bellend richting auto dus. Corien had een grote honden kennel cab ingericht (met drinken, voer, deken en kattenbak) waar we Ceguinha in hebben gezet voor de reis naar Roermond. Onderweg dacht ik rustig de laatste kilometers af te gaan tellen, maar helaas voor mij! Met 2 telefoons tegelijk moesten we de media te woord staan, Kranten, Radio, Televisie! L1 nieuws stond klaar om onze aankomst te filmen en een interview af te nemen voor het nieuws. Eindelijk, we zijn er! De hele club van Katimo stond ons op te wachten, bij de rijk versierde poort! Fijn om terug te zijn, maar langzaam begon bij mij de vermoeidheid en verwarring toe te slaan. Ondanks het hele warme 'welkom thuis' ontvangst, kon ik nog maar aan 1 ding denken: Naar huis... Het was een onvergetelijk avontuur, ik ben blij dat het erop zit, maar ook vooral dat ik dit voor Ceguinha en Corien heb kunnen/mogen doen.

Ook onze Yves zou jullie graag willen laten weten hoe hij het heeft ervaren, zijn gevoelens en gedachtes over de reis die hij heeft ondernomen om Cequinha veilig in Nederland te krijgen wil hij graag met jullie delen.

Het dagtripje naar Brazilië...deel 1 (de ervaringen van Yves en Cequinha)

Woensdag ochtend liep ik om 6.00uur Schiphol binnen om in te checken voor mijn vlucht naar Natal - Brazilië. We zijn netjes volgens vluchtschema om 8.55uur vertrokken richting Brazilië, met een tankstop op Sal (Kaap Verdië) plus nog een stopover op Fortaleza (Brazilië). Het cabinepersoneel was op de hoogte van mijn reisdoel en zeer krappe tijdspad. Ze waren zo vriendelijk mij, voordat de landing werd ingezet, een andere stoel (Comfort Class) aan te bieden, zodat ik als eerste van boord kon gaan (17.00uur). Nu begon het toch wel spannend te worden, gaat het allemaal lukken?!Na een hele diepe zucht doorgelopen naar de douane: paspoort controle en formulier afgeven (wat kom je hier doen, hoelang blijf je...). En toen werd het echt spannend aangezien ik geen bagage bij me had, en meteen weer hetzelfde vliegtuig terug moest hebben! Je zag 'm denken: Hmm, raar verhaal, beetje verdacht dit! "You go back today?" "Yes sir, i'm here to pick up a cat"... "Aaah OK!" 

Yves met Cequinha

Blijkbaar was het verhaal al bekend bij de douane/vliegveld dat ik de kat Ceguinha kwam ophalen.. Pfff met een stempel in m'n paspoort liep ik snel door, een andere man van de doaune riep me terug. Ik stopte.. ownee het zal toch niet! Ik moest mee de hoek om, een hokje in! Hij wees naar papieren die op een tafel lagen, en gaf me een pen... Pffff het zijn de verklaringen waarop staat dat ik de begeleider ben van Ceguinha tijdens de terugvlucht. "Ok sir, have a good flight" "Thank you!" en ik kon doorlopen naar de hal! Onze contactpersoon Vicky stond klaar met alle documenten (voor uitvoeren van huisdieren) en mijn Boarding pass voor de terugvlucht. Een enorme opluchting want ik hoefde nu dus niet meer in te checken en kon meteen naar de gate om aan boord te gaan. Opgelucht door de sluis naar het hetzelfde vliegtuig waar ik nog geen half uur geleden was uitgestapt. Cabinepersoneel was blij me te zien en dat het gehaald had! Zo, daar gaan we weer... na mijn verblijf van ongeveer een half uur in Brazilië... Het was een lange zit terug (heen trouwens ook), maar ik was toch wel blij dat de landing werd ingezet...

 cequinha welkom 

Cequinha is aangekomen in Nederland

Na een lange reis is Cequinha dan eindelijk in Nederland.

aankomst Cequinha

aankomst Cequinha1

Cequinha komt op 15 mei naar Nederland

8 mei

De reis is geboekt, de rekening betaald, dus we gaan haar echt halen, het voelt na al die tijd zo onwerkelijk, er zijn zoveel tegenslagen geweest dat ik blij ben als ik Yves en Cequinha op Schiphol door het poortje zie komen. het lange wachten op donderdag 15 mei is begonnen. 
Lieve mensen, dankzij jullie is dit mogelijk geworden, jullie gulle donaties voor deze reis waren voor ons als een warme deken (jawel, de hele reis is betaald door deze donaties) en alweer wist ik: "we staan er niet alleen voor".
Ik moet nu even nadenken over hoe ik het Cequinha aan het verstand peuter dat ze hier in Nederland en ook in België heel veel peettantes en peetooms heeft.

7 mei

cequinha 3De kogel is door de kerk, het ticket is geboekt, er is geen weg meer terug. Als alles volgens plan verloopt komt Cequinha volgende week donderdag aan op Schiphol. Onze huisvriend en vrijwilliger Yves is bereid deze taak op zich te nemen, hij vliegt op en neer om haar te halen. Hij zal doodmoe zijn als hij weer landt donderdagmorgen. De stand van de donaties is op het ogenblik
 € 360, dus we zijn er nog niet. We kregen commentaar dat er voor dit geld ook veel andere dieren geholpen kunnen worden. En ja, dat is waar, het was ook nooit de bedoeling dat het zo zou lopen. Als alles volgens plan was gegaan dan had het prijskaartje er anders uitgezien, voor ons hier zijn alle dieren gelijk, in Nederland en ook daarbuiten, nu is het wel zo dat Katimo dit soort acties nooit heeft gedaan in het verleden. Er zijn genoeg stichtingen die honden en katten uit allerlei landen naar Nederland laten komen en ook daarvan kun je zeggen dat er in Nederland genoeg dieren zijn die geholpen kunnen worden van het geld dat dit allemaal kost. Cequinha is op ons pad gekomen en dat zal een reden hebben. Na alle voorbereiden, die al in november vorig jaar begonnen zijn gaan we nu niet meer stoppen. Het voelt heel erg goed dat er zoveel mensen zijn die willen helpen om haar hier te krijgen, ik was zelf al bereid om het ticket zelf te bekostigen zodat Katimo hier niets minder voor hoeft te doen voor andere dieren die ons nodig hebben. Als een dier geholpen moet worden dan doen we dat. We hebben geprobeerd of een stewardess haar mee mag nemen, maar nee, dat mag niet. We hebben gevraagd of het via de passagierslijst zou kunnen, nee, dat mag niet ivm privacy. Er is niks wat we niet geprobeerd hebben. Cequinha zit nu in een pension, we kunnen haar hier laten zitten tot er zich iemand meldt die naar Nederland vliegt, als dat niet gebeurt mogen we de pensionkosten en ook nog de vliegreis betalen. We hebben het overwogen, maar besloten dat het risico te groot was. Ook zouden er weer kosten moeten worden gemaakt met alle verklaringen van dierenarts enz, de stempels en verklaringen zijn maar 10 dagen geldig en in die 10 dagen moet je iets beslissen en dat hebben we gedaan. Wij hebben Cequinha beloofd dat haar blinde zwervers bestaan ten einde was, dat ze hier zorgeloos kon leven en die belofte komen we na.
 Kijk haar nog eens goed aan, kun je dan nog zeggen: bekijk het maar? ik niet.

6 mei

Het zit niet mee allemaal, Cequinha als vracht naar Nederland vliegen kost € 3800, ja werkelijk waar, was blij dat ik op een stoel zat anders was ik omgekiept van schrik, wanneer er zich vandaag, uiterlijk morgen niemand meldt die haar kan meenemen zit er niks anders op dan dat we zelf op en neer vliegen naar Brazilie. Dat wil zeggen: op woensdag om 9.00 uur op Schiphol opstappen, in Natal landen om 17.00 u en om 18.30 u weer de lucht in om op donderdag 11.00 u weer te landen op Schiphol. Weer extra kosten, maar dat is voorlopig de enige optie om haar hier te krijgen. We hebben A gezegd dus we moeten ook B zeggen. Ik heb Cequinha een belofte gedaan en een belofte breek ik nooit.

30 april

Er zijn problemen op de luchthaven, ze kan niet mee vanavond, over hoe en wat weet ik nog niet, ik hoop vanavond nog contact te krijgen met haar verzorgers. ik hou jullie op de hoogte, ik heb in ieder geval zwaar de pest in.

Morgen komt ze zeker niet, we zijn op zoek naar een dierenhotel waar ze een week kan verblijven, haar verzorgers zijn na 2 mei ook niet meer thuis waar Cequinha woont, dus we moeten iets. als alles nu wel eens goed loopt komt ze volgende week. ben toch benieuwd wat daar zo'n dierenhotel kost.

Update 23.40. Cequinha is in een poezenhotel, ze wordt goed verzorgt, volgende week komt ze, moet alleen weer een hoop geregeld worden en daar zijn de verzorgers nu druk mee, anyway, Cequinha is veilig en wordt verzorgt.

Blinde Cequinha uit Brazilië komt in mei naar Nederland

(28 april 2014)

Na maanden van voorbereiden, plannen, uitzoeken wat er allemaal moet gebeuren om haar veilig naar Nederland te krijgen is het dan nu eindelijk zover: Ze komt.
Voor mij een beetje een dubbel gevoel, wat staat ons te wachten ? Hoe gaat dit meiske zich hier aanpassen? Al die tijd zijn we er mee bezig geweest maar het bleef een beetje onwerkelijk, vooral omdat we dit dus nog nooit gedaan hebben, in Nederland zijn genoeg katten die hulp nodig hebben en nog nooit hebben we er ook maar aan gedacht buiten de grenzen te gaan, al die 15 jaar niet. Dagelijks zoveel katten onder ogen krijgen die onze hulp nodig hebben, honderden, misschien wel meer, die ik eigenlijk allemaal onder onze hoede zou willen hebben, maar waarvan ik ook weet dat het niet kan, niet mogelijk is. Ik vraag me bijna dagelijks af, waarom Cequinha wel, waarom juist haar? Wat voor een reden heeft dat? Waarom ging zij me niet uit het hoofd? Na haar verhaal gelezen te hebben in november, was het een verhaal zoals zoveel verhalen die ik onder ogen krijg, maar waarom werd ik 's nachts wakker en dacht aan haar? Al slaan jullie me dood , ik weet het niet, het zal wel een reden hebben dat de dingen lopen zoals ze lopen, we wachten af. Als het blinde meisje hier is gaan we haar voorzichtig voorbereiden op haar nieuwe leven, stapje voor stapje, met veel geduld, ze krijgt alle tijd die ze nodig heeft. Ondertussen blijven we ons sterk maken om ook haar kinderen in Juli naar Nederland te laten komen, dat gaat niet gemakkelijk worden, we moeten iemand vinden die in die tijd vanuit Natal naar Nederland vliegt en ze voor ons meeneemt, dus als jullie iemand weten die naar het WK voetbal gaat, vraag even of degene bereid is dit te doen.
Donderdagmorgen zit ik al vroeg in de auto op weg naar Schiphol, mijn vriendin en gastgezin Linda gaat mee, samen gaan we Cequinha welkom heten in Nederland, het land van haar nieuwe zorgeloze leven. Natuurlijk zijn de eerste foto's van haar te zien op onze facebookpagina.

cequinha 1

Cequinha heeft geweldig goed nieuws!

(3 maart 2014)

We hebben fantastisch nieuws! We hebben contact gehad met de dierenarts en de uitslag van de hondsdolheidbloedtest is binnen. Ceguinha is hondsdolheidvrij en dat betekent dat ze naar Nederland mag reizen. We zijn ontzettend blij met dit nieuws en treffen nu de nodige voorbereidingen. Er moeten nog allerlei documenten geregeld worden en ze mag nog niet direct vliegen maar over een poosje wel en zodra ze mag vliegen gaat ze naar Nederland en zal Ceguinha aan haar nieuwe, veilige, verzorgde, vuilnisbakkenvrije, leventje kunnen beginnen bij Stichting Katimo. Als alles volgens planning verloopt wordt dit 30 april.

Het idee dat Ceguinha’s toekomst is veilig gesteld is heel ontroerend voor ons. We hebben zoveel energie in haar gestoken en een lange weg bewandeld. Ze is door de goede zorgen van haar verzorgers zo enorm opgebloeid, haar echte karakter is naar boven gekomen, het is een superleuke poes en ze verdiend het om aan een beter leven te beginnen.
We hebben nog meer goed nieuws: mede dankzij enkele donaties is het mogelijk om de kinderen van Ceguinha te laten chippen, vaccineren en te laten castreren en steriliseren. Ook hier zijn we enorm blij mee. Dat betekent dat ook zij straks wellicht naar Nederland kunnen vliegen, dat vinden wij geweldig.
De afspraak is al gemaakt met Veronica (de dierenarts) om de kleintjes volgende week naar Natal te brengen. Het zal een hele volksverhuizing worden. We gaan weer een auto huren en brengen ze ‘s morgens naar Natal en ‘s middags kunnen we ze dan weer ophalen. Het is wel een gedoe maar het is het allemaal waard.

We hopen nog steeds dat Ceguinha’s kinderen tijdelijk ergens anders opgevangen kunnen worden, maar helaas heeft de zoektocht van Katimo én van de verzorgers helemaal niets opgeleverd. Wie weet dient er zich nog iemand aan met een oplossing. Ondertussen gaan wij gewoon door met het voorbereiden om de kindjes ‘vliegklaar’ te maken. Er zijn ontzettend veel regeltjes maar we gaan er gewoon voor, we worstelen ons er wel doorheen. Alle positieve reacties doen ons heel erg goed.

We hebben nog wel steeds een financieel gat. We kunnen nu de dierenarts voor de kleintjes wel betalen, maar als ze straks geënt zijn komt er ook weer een moment dat ze een bloedtest moeten ondergaan, anders kunnen ze niet naar Nederland reizen. Per poesje kost dit ongeveer 400 reais (zo’n 125 euro) en dus gaan we door met inzamelen. 

Dus iedereen die nog een steentje wil bijdragen: graag, heel graag. U kunt uw bijdrage overmaken op bankreknr: 
IBAN: NL69RABO0143653776 BIC: RABONL2U 
ovv cequinha

foto Cequinha 

16 januari 2014

Ik moet het even kwijt aan jullie. De kans om de kittens van onze Cequinha naar Nederland te krijgen was vrijwel nihil. Ze mogen ons land pas in als ze 7 maanden zijn, en dat is voor de verzorger die ze nu onder haar hoede heeft niet om te doen omdat hun bestaan daar ook nog onzeker is en een verhuizing zeker aan de orde kan komen. We hebben alles onderzocht, iedere kleine mogelijkheid bekeken, desnoods via een ander land de invoer regelen, maar de wetten zijn zo streng, er was gewoon geen mogelijkheid om ze hier te krijgen. En nu .......... is er hoop, heel misschien is er iemand daar in Brazilië die de zorg wil overnemen tot ze oud genoeg zijn om naar Nederland te komen. Mensen, geloof me, als dat zou kunnen zouden er een paar mensen en 5 kittens dolgelukkig zijn. Ik zal hard door gaan sparen, het moet niet zo zijn dat het die mensen geld gaat kosten als ze de kleintjes opvangen, daar moeten wij voor zorgen. Ook zullen we moeten enten enz. zo gauw ik iets weet, weten jullie het ook.

Dit zijn ze:

1512800 504959569622970 1777132338 n

Katimo's Kerstwens

(kerst 2013)

Ceguinha en haar kittens Soms bereikt je een bericht dat je bezighoudt, een bericht als zovele die op Facebook de ronde doen, alleen bleef dit bericht bij me hangen, vraag me niet waarom, ik weet het niet. Iets dreef me steeds weer naar dit verhaal, het verhaal van Cequinha, een poes met 5 kittens. Een zwerfpoes zoals zovele die hier jaarlijks in en uit gaan, alleen is zij blind en woont ze in Brazilië en heeft daar een onzekere toekomst, net als zoveel dieren die in verre landen een onzekere toekomst hebben, dieren waar ik alleen van kan hopen dat ze zich daar gaan redden. Maar deze meid heeft daar waar ze nu is geen toekomst, de mensen die haar nu verzorgen zijn er niet zeker van dat ze daar kunnen blijven wonen en wat moet er dan van het meiske worden? Een paar weken ben ik al aan het mailen met haar verzorgers om te zien of het mogelijk is om haar naar Nederland te halen om de rest van haar leven onder de vleugels van Katimo te blijven. Alle landen in de wereld hebben wat betreft dierenhulporganisatie wel contacten met Nederland alleen Brazilië dus niet, het is dus veel uitzoeken en zien hoe de mogelijkheden liggen, het is een heel gepluis maar het zal ons gaan lukken. Eerst moet het vrouwke haar entingen krijgen, inclusief de rabiës enting. Deze enting moet 3 maanden gezet zijn en dan volgt er een bloedafname of alles goed is. Er is inmiddels een dierenarts gevonden die e.e.a. ter plaatse kan begeleiden zodat alles correct verloopt. Over de kosten hebben we nog geen totaalplaatje, maar goedkoop gaat het niet worden. Zou het niet een hele speciale kerst worden voor ons allemaal als we deze meid naar Nederland konden halen, een kerst die dan tot april gaat duren, dan op zijn vroegs kan ons meiske naar Nederland gehaald worden. Vier maanden waarin we met haar mee kunnen leven, haar verzorgers houden nu een blog bij die we allemaal kunnen volgen, Cequinha zal van ons allemaal zijn. Een klein meiske die ons als kattenliefhebbers een band onderling kan geven omdat we haar allemaal een warm hart toedragen. Wanneer jullie mee willen doen met deze kerstgedachte is een donatie, hoe klein ook, welkom op ons rekeningnummer 14.36.53.776 t.n.v. stichting Katimo te Roermond.
Katimo gaat ervoor …………Gaan jullie met ons mee ?

Corien.

cequinha

Lees hier haar verhaal geschreven door haar verzorgers:

Dit is het verhaal van Ceguinha (Blindje in het Portugees) een poes die blind is en die wij hebben leren kennen in Brazilië. Half oktober zijn wij naar Brazilië vertrokken, in eerste instantie voor een jaar, maar we hopen ons in de toekomst hier definitief te kunnen vestigen. 
We hebben afgesproken in Brazilië geen huisdieren te nemen, zeker niet het eerste jaar. De omstandigheden hier zijn heel anders dan in Nederland en hier heb je te maken met een ander klimaat, de mensen gaan hier heel anders met dieren om dan wij gewend zijn. Er zijn veel insecten, bacterieën en virussen liggen op de loer en wij hebben onze handen vol aan onszelf en om ons eigen hoofd boven water te houden. Voor dieren of dierenartsen hebben wij geen budget.
Vorige maand zijn wij in ons eenvoudige huisje getrokken in een klein dorpje in het Noordoosten van Brazilië, hier heeft de tijd stil gestaan. Wij gaan proberen hier een bestaan op te bouwen. 
Wat ons nu is overkomen is met geen pen te beschrijven. We hadden wat spulletjes gekocht en de dozen stonden nog op de veranda. Een poes heeft nu haar jongen in een doos op onze veranda gekregen. Eigenlijk wilden we haar wegjagen, maar toen zagen we dat deze poes blind is aan beide ogen, waarschijnlijk door een infectie aan haar ogen, ze heeft alleen twee lege oogkassen waar het pus uitloopt. Nu heeft ze onze veranda gekozen om te bevallen en ligt ze met haar vijf jongen in een doos. Wij zijn dol op dieren, maar kunnen hier niet aan huisdieren beginnen, maar een blinde poes met vijf jongen aan de straat zetten is wel wat gortig, dus hebben we een zak brokken gekocht zodat ze in ieder geval kan eten en voldoende melk kan maken voor haar kindjes.
Maar we zitten wel met de handen in ons haar. Eigenlijk verdient dit dier een dierenarts en die liggen hier niet voor het oprapen... Een betrouwbare dierenarts zit een kleine 100 kilometer verderop. Een dierenarts is hier echt een luxe en kost relatief veel geld, wij kunnen geen geld voor een dierenarts missen, maar gunnen Ceguinha (zo hebben we haar genoemd) een betere, gezondere toekomst, en zouden haar en haar kittens heel graag door een dierenarts laten behandelen. Blind is ze al, maar misschien kunnen we voorkomen dat het erger wordt, of dat ze het doorgeeft aan haar kittens. Bovendien vinden we dat ze geen poesjes meer moet kunnen krijgen, dus een sterilisatie zou geweldig zijn.
Wie wil ons financieel helpen zodat we Ceguinha en haar kindjes naar de dierenarts kunnen brengen? 

Inmiddels zijn we een aantal weken verder en de inzamelingsactie heeft succes gehad, er is voldoende geld gedoneerd om Ceguinha en haar kittens van voeding te voorzien en de dierenarts is een paar keer langsgeweest. De kittens zijn nu bijna zes weken oud, de ogen van Ceguinha zien er een stuk beter uit door de juiste medicatie en goede verzorging. Voor dit moment is alles onder controle. Lees het hele verslag op:
http://poesinnood.wordpress.com/ 

In Brazilië gaat binnenkort gezocht worden naar een goed passend huis voor de kittens, hopelijk gaat dit goedkomen. Maar voor de toekomst van blinde Ceguinha wordt gevreesd. Wij, die nu voor Ceguinha zorgen zijn zelf niet zeker van een toekomst in Brazilië. Als Ceguinha weer op straat terechtkomt zal haar ooginfectie zeker weer terugkomen. Ceguinha zal dan haar kostje weer bij de vuilnisbak bij elkaar moeten scharrelen en de kans op overleven wordt dan steeds kleiner. 

Stichting Katimo zet zich in voor poezen, trekt zich het lot van Ceguinha aan en wil nu proberen Ceguinha naar Nederland te halen, zodat ze onder de vleugels van Stichting Katimo een veilig, gezond en onbezorgd leven kan leiden. In Brazilië wordt ervoor gezorgd dat Ceguinha een chip, alle benodigde vaccinaties en documenten krijgt om naar Nederland te kunnen reizen. 

We hopen toch zo dat het goed gaat komen voor Cequinha en dat haar een zorgeloos leventje wacht.

Dank jullie wel mensen voor het lezen van haar verhaal.

Cequinha's verzorgers.

CheckStat