FacebookTwitter

Weblog/Verhalen uit de praktijk

thirza vertelt; het begin

Maandag 3 januari 2011 Het nieuwe jaar is begonnen!!! Ik heb eigenlijk nooit goede voornemens gemaakt…komt toch nooit wat van namelijk…Maar dit jaar ga ik er eindelijk aan geloven…Voor dit jaar heb ik het voornemen om een soort dagboek bij te houden over de dingen die we hier thuis mee maken met onze opvangkatten…onze blijvertjes en degene waar we geen afscheid meer van konden nemen…namelijk Julius en Pip…samen met hun “zusje”…ons varkentje Babi…onze kleine meid…

We zijn nu iets meer dan een jaar gastgezin bij Katimo…Het was ergens zo rond september 2009 dat het eerste nestje bij ons thuis kwam… En dat allemaal door een vriendin die in dat jaar een zwangere poes had opgevangen en daarbij geweldige hulp had gekregen van Corien…de oprichtster van Katimo…Zij besloot daardoor Katimo te gaan helpen…Ze had op een gegeven moment van die hele kleine friemeltjes thuis die zelfs nog de fles nodig hadden…Uiteraard moest ik een keertje gaan kijken!! En vanaf dat moment was ik echt helemaal verkocht… Toen was het alleen nog zaak om ook mijn man zo ver te krijgen…Niet echt een gigantische liefhebber van katten namelijk…Dat was nog een hele kluif…Maar het feit dat ik al heel lang thuis zat en al die tijd dus niet heb kunnen werken…me daardoor totaal nutteloos was gaan voelen…en met de hulp van andere vrienden die wel grote kattenliefhebbers zijn…mocht ik dan uiteindelijk een keer een nestje opvangen…

Gewoon om te proberen of ik het überhaupt wel aan kon… Zo kwam dus ons eerste nestje…Dat was echt helemaal geweldig!! Maar wat moeilijk om ze af te staan aan anderen!! Ik moest me echt voorhouden dat dat wel de reden was waarom we dit deden…maar het heeft me toch wel wat tranen gekost… Niet heel lang daarna kwam Kyra, een poes die gesocialiseerd moest worden… Geen idee of ik dit wel kon…maar ja…als je het niet probeert weet je dat ook niet!! En van daaruit is ons huis eigenlijk niet meer leeg geweest…Elke keer een stapje verder…al lerend…huilend als ze weg gingen en helaas zijn er zelfs een aantal kleintjes bij geweest die het niet gehaald hebben…Dat was nog wel het allermoeilijkste… Maar zelfs mijn man is helemaal verknocht geraakt aan alle katten…niet alleen de kleintjes, maar ook de gevallen die wat moeilijker bleken te zijn…Gelukkig maar…want zonder hem had ik dit helemaal niet kunnen doen… Maar wat je er dan ook voor terug krijgt is eigenlijk niet te omschrijven…de eerste keer dat een bange kat je aankijkt en dan toch besluit dat je nog helemaal niet zo verkeerd bent…de onvoorwaardelijke liefde die al die kittens je geven…om maar niet te spreken van het vertrouwen dat ze je geven op het moment dat ze ziek zijn…Op een of andere manier weten ze dan gewoon dat al die vervelende dingen die je moet doen alleen maar zijn om hen te helpen…Ze vertrouwen je volledig!! En zo is 2010 omgevlogen!! Het was een heerlijk jaar…veel ups…toch ook wel een aantal downs…Maar voornamelijk heel veel redenen om dit ook in 2011 weer te gaan doen!!! En daar wil ik dan vandaag aan gaan beginnen…Dit is het begin van 2011!!!

CheckStat