FacebookTwitter

Weblog/Verhalen uit de praktijk

Diep triest

Triest, diep triest, vanmorgen al vroeg een melding van een aangereden kat, Piet maar weer de bus in en ernaartoe gegaan, kom je ter plekke blijkt het een niet zichtbaar gewonde kat te zijn die geen poot meer kon verzetten, alleen zijn koppie bewoog nog en keek hulpeloos. wat blijkt nu ? Deze kat was niet aangereden maar vergiftigt door een of andere minkukkel die het lef heeft om zoiets... te doen bij een hulpeloos dier. Dit beestje hebben we niet meer kunnen helpen in die zin dat hij weer gezond zou worden, dit was geen haalbare kaart meer, hij was totaal uitgemergelt, uitgedroogd enz. kortom een skeletje met een velletje. Wel hebben we aan deze lijdenweg snel een einde kunnen maken door een verlossend spuitje, hij was niet alleen op dat moment er was iemand bij hem die hem zijn laatste aai heeft gegeven.
Steeds wanneer er zoiets gebeurt voel ik me zo hulpeloos en vol onbegrip over mensen die willens en wetens dieren leed aandoen, mag je dit nog mens noemen als er onmenselijke dingen gebeuren ? in mijn ogen niet, voor mij is dit nog minder dan onkruid. Denken deze mensen eraan dat wij dit moeten vinden en oprapen, nee, natuurlijk niet, als zij er maar van af zijn en de rest intereseert niet. Hoe lang heeft dit dier pijn gehad ? we zullen het nooit weten, ik weet dat hij nu pijnvrij is en dat is wat op het ogenblik telt. en over diegene die zoiets flikken kan ik alleen maar zeggen ; What goes around, comes around. Heel lang heb ik getwijfeld om deze dingen openbaar te maken, om te schrijven over het leed dat we vaak tegenkomen, ik heb besloten om dat wel te doen. want lieve mensen, het is niet alleen rozegeur en maneschijn, het is vaak keihard en energievretend, er zijn dingen die je lang bijblijven en dingen die je nooit meer vergeet.

De regenboogbrug: Daan & Tommy

Herschaalde-kopie-van-diversen-001-300x224Ons oudje is er al bijna een jaar niet meer. Op een dag eind februari kwam hij niet om te eten. We vonden hem in zijn mandje. We dachten eerst nog dat hij sliep maar hij bleek er in zijn slaap tussenuit gepiept. We zijn blij dat hij nog een paar fijne maanden bij ons mocht hebben en dat hem een natuurlijke dood gegund was. We hebben er vrede mee, het is goed zo.

Lees voor het verhaal van Daan onze eerdere blog. Ook van Tommie, een van onze vaste bewoners, hebben we enige tijd geleden afscheid moeten nemen. Onze Tommie is op een leeftijd van bijna 18 jaar rustig in zijn slaap overleden op 15 augustus 2011. Hij heeft bijna 9 jaar bij Stichting Katimo in Roermond gewoond. We missen hem nog steeds in de grote ren. 

Rust zacht, lieverds, het ga je goed op de Regenboogbrug.

Zwangere Kitty gered door Katimo

kittyStichting Katimo werd gebeld met het verzoek een kat te komen vangen. Op een vakantiepark in de buurt liep een overduidelijk zwangere poes rond. Zijzelf was lief, aanhankelijk en mensgericht maar haar kittens zouden niet zo sociaal worden als ze ergens op het park geboren zouden worden. Een 'open' poes kan twee keer per jaar een nestje krijgen van 5 kittens die natuurlijk ook weer voor nageslacht zorgen etc. etc. Katimo werd gelukkig tijdig gebeld en na een geslaagde vangactie mocht Kitty- zoals de moederpoes werd genoemd - in een warm, veilig huisje bijkomen. Ze beviel na een tijdje van 4 prachtige, gezonde, zwarte kittens. Kitty werd gesteriliseerd en de kittens vonden al snel een huisje. En nu heeft ook mama een goed huisje gevonden!
Er zijn dus in totaal 5 zieltjes van de straat gered. En dáár doen we het nou voor.

CheckStat