FacebookTwitter

De senior kat

sEen kat wordt al een senior kat genoemd vanaf een jaar of 7 á 8. De reden hiervan is dat bij de kat er al organen zijn die rond deze leeftijd op hun 'retour' raken. Uiterlijk is er dan nog weinig aan de kat te merken, maar inwendig zeker wel en daarom wordt aangepaste voeding aangeraden. Vaak heet deze voeding ook 'senior voeding' of 'voeding voor de oudere kat'. Gemiddeld wordt een kat 18 jaar maar onlangs nog heeft een kater van maar liefst 25 jaar de internationale pers gehaald. Hij schijnt de oudste kat ter wereld te zijn...

De vacht iets minder dik, de ogen niet meer zo helder, wat minder actief, een wat slechter gebit... Het zijn de eerste tekenen dat een kat tot de “bejaarde” viervoeters mag worden gerekend. Omdat de lever en nieren niet meer zo goed werken als vroeger, is het aan te raden – al dan niet in overleg met de dierenarts – de wat oudere kat speciaal seniorenvoer (link naar speciaal voer voor de oudere kat bj Zooplus) te geven. De samenstelling hiervan is afgestemd op de behoeften van de wat oudere, senior kat. Het is eveneens raadzaam de kat 1 of 2 x per jaar door de dierenarts te laten onderzoeken, teneinde snel in te kunnen spelen op “ouderdomskwaaltjes” zoals ontstoken tandvlees. En omdat de botten wat strammer worden, wordt een warm, rustig en tochtvrij plekje door de senior kat zeer op prijs gesteld.

Ook is het wellicht handig om bij een wat oudere kat (+10 jaar) bij de jaarlijkse vaccinaties ook wat bloed af te laten nemen en na te laten kijken op Diabetes, Nieren en Lever. Dat gaat vaak in een moeite door en je weet gelijk of je ergens preciezer op moet letten. Katten zijn meesters in het verbergen van ongemak en daardoor ontdek je dingen vaak veel te laat. Ook een jaarlijkse gebitscontrole is belangrijk, ontstekingen in de bek kunnen voor een verminderde weerstand zorgen en bij een senior kat is dat helemaal ongewenst.

We vroegen op onze Facebookpagina naar mooie verhalen over oudere katten. Hieronder een aantal stukjes over deze speciaaltjes, de 'senior kat'.  

Maartje: ‘Bij mijn ouders thuis is Miepie (15 jaar) nogal aan het dementeren. ze is regelmatig de weg kwijt en veel aan het miauwen. Ook haar vacht wordt 'mottig' dus helpen we haar door haar af en toe te wassen. Naarmate het buiten kouder wordt heeft ze wat meer last van haar heupen waardoor ze wat moeilijker loopt en niet meer zo goed kan springen. Het is een binnenkat maar ze hebben buiten een kattenren dus in de winter blijft Miepie wat meer binnen.’


Eline
: ‘Mijn kat van ongeveer 15, die bij mijn moeder woont, is luier en (alleen naar mij toe) knuffelliger geworden. Ook kan ze niet meer goed op het aanrecht springen; dat eindigt nu meestal in een harde knal tegen de keukenkastjes.’


Anja
: ‘Ik had een oudere kat die ook aan het dementeren was, en constant alles (mij ook) kwijt was... hij kon dan heel hard miauwen. Dit werd stukken minder door vitamine B tabletjes. Dat is echt een aanrader.’


Ilona
: ‘Mijn kat van vroeger is 24 geworden, ze was een straatkat die mijn ouders destijds in huis hebben gehaald. Ze heeft nog 24 jaar geleefd. Ze werd dement, doof en grijs en haar haren werden minder glansvol maar mijn zwarte kat waar ik mee opgegroeid ben (Mini) vergeet ik nooit; vroeger at ze met de pot mee (zuurkool met worst was haar favoriet) en kreeg brokjes. Toen ze oud was kreeg ze van mijn moeder vaak biefstuk en we gaven altijd eendagskuikens.’

mexx_en_opa_arieSuzanne: ‘Mijn Nuschki is 21 jaar geworden. Hij is mijn 1e reddingskat. 'n Vriendin had vroeger thuis 'n poes die ieder jaar meerdere nestjes had. Omdat we beiden tieners waren en de kittens altijd 'n huis vonden, kwam steriliseren nooit ter sprake. Totdat Nuschki na 'n plaatsing terugkwam en haar vader zei: "gvd, ik doe hem iets aan." En ik zei: "Nee, dan neem ik hem wel mee." Zo gezegd zo gedaan. Hij is mee naar m'n ouders gegaan en gecastreerd en heeft nog 21 jaar bij ons gewoond. Nuschki was een binnen-buiten kat. Toen hij 6 was heeft hij een discussie gehad met een buurkat, die hij heeft verloren. Met als resultaat een retourtje dierenkliniek. Daarna ging hij als "Piet Piraat" door het leven. Hij was bij iedereen in de buurt bekend. Als hij aan de kant van de weg stond remden auto's ook zodat hij rustig kon oversteken. Toen hij op leeftijd kwam, werd zijn vacht wat mottig en stond hij wiebelig op zijn pootjes. Uiteindelijk moest ik hem laten inslapen vanwege een gebroken heup, omdat een amputatie of een pin niet mogelijk waren. Onze andere poes Spook mist hem nog steeds.’
Corien: 'Onze Opa Arie (foto rechts, op schoot bij Mexx op schoot) is dit jaar 20 geworden.'
CheckStat